Q'3 2012

posted on 08 Sep 2012 15:10 by napas-ubsorn in Observe

ไตรมาสนี้ มีแต่เรื่องงาน ทำงานมากกว่าเดิม มีเรื่องให้คิดหลายบริษัท แม้เวลาอาบน้ำก็คิด ปกติ เวลาแปรงฟังอาบน้ำ ยังดูกายเคลื่อนไหวได้บ้าง นี่ จม จม จม เสาร์ อาทิตย์ ถ้าต่อเน็ตได้ จะเปิด email ที่ทำงานดูก่อน บางวันแทบไม่ได้เปิดเมลล์ส่วนตัว

โลกมีวิธีดึงเราไม่ให้หลุดไปจากวงโคจรอย่างง่ายๆ เอางานให้มันทำ เพิ่มเงินให้มันหน่อย เอาเหยื่อมาล่อ หาทางให้มันหมกมุ่นกับเรื่องโน้นเรื่องนี้ เดี๋ยวมันก็หมดเวลาทีจะดิ้นรนไปจากสังสารวัฎนี้เอง Foot in mouth

น้องที่สนิทกันก็ให้กำลังใจ พี่ตุลย์บอกว่าฟุ้งซ่านไม่เป็นไร สำคัญที่รู้หรือเปล่า ยอมรับมันได้มั้ย ฟุ้งซ่านไม่ได้แปลว่าภาวนาแย่ลงซักหน่อย Kiss

เวลาที่เหน็ดเหนื่อยกับงานที่ใช้ความคิด มันเหนื่อยจริงๆนะ แม้กลางคืนจะนอนหลับดี เช้ามืดยังตื่นมาเดินเหมือนเดิม แต่มันฟุ้งมาก จิตมันไม่มีกำลัง คิดว่านอนพักแล้วจะดีขึ้น ก็ดีขึ้นนิดหนึ่ง อาศัยกายเคลื่อนไหวเป็นตัวช่วยหลัก จิตเคลื่อนไหวต้องอาศัยผัสสะที่แรง และ..โมโหแรงกว่าเดิม รู้สึกว่าแย่ลงน่ะ

หลวงพ่อก็เทศน์อยู่หลายครั้งว่า งานภาวนาเป็นงานหลัก งานทำมาหาเลี้ยงชีพเป็นงานรอง แต่..งานรองมันกินเวลาไปเยอะนี่คะ  คุณแม่อธิบายยาว มองหน้าแล้วก็บอกว่า ใจมันไม่ยอมลง ไปคิดเอาเองว่าจะเลือกอะไร ถึงเวลาทำงานก็ทำงาน ถึงเวลาทำในรูปแบบก็ตัดงานออกไปซะ

ผ่านมาสองอาทิตย์ ไม่รู้ว่าใจมันยอมลงหรือยัง แต่ก็...ดีขึ้น จมกับงานน้อยลง ฟุ้งกับคน..ยังบ่อยอยู่แต่ก็น้อยลง ไม่แรงเท่าก่อน วันนี้ นึกขอบคุณแบบฝึกหัดทั้งคนทั้งงาน เข้ามาโดยไม่ทันตั้งตัว และทั้งสองอย่างนี้ก็..ไม่ง่ายสักนิด

คนที่ตัดใจทิ้งภาระทั้งหลาย เพื่อเข้าสู่ทางภาวนาเพื่อให้หลุดพ้นไปจากวงโคจรนี้ ต้องใจเด็ดมากๆเลย

....

หลายๆเดือนที่ผ่านมา ชอบอยู่อย่างคือ ตอนมีความสุข มันเกิดขึ้น มันจางไป รู้สึกไปได้ถึงกล้ามเนื้อบนหน้าและความสุขในตาของตัวเอง ตอนไปนั่งฟังเทศน์ ก็เป็นอย่างนี้ล่ะ มันผ่านเข้ามา จางลงไป ปีนี้น่าจะเป็นปีที่อยู่กับความสุขเล็กๆ ได้บ่อยๆ Cool

 

 

edit @ 18 Sep 2012 19:46:57 by + บุหงาส่าหรี +

Comment

Comment:

Tweet

big smile   ไม่ได้ทักทายผ่านบล็อกนานมากแล้ว แก้วคงแวะเวียนมาบ่อยกว่าพี่อีกมั้ง บางทีเขียนเสร็จหายไปเลย สิบวันมาดูที

มีแบบฝึกหัด แรงบ้าง เบาบ้าง เข้ามาหน่อยก็ดี เรานึกขอบคุณอะไรทั้งหลายนะที่เข้ามา อย่างวันนี้ ตั้งใจมากกกก ว่าจะไม่พูดถึง...แล้วก็มีเรื่องงานมาทำให้ต้องฝืนความตั้งใจ แต่ก็ ระหว่างที่ฝืนข้อห้ามของตัวเอง ก็ดูไปว่าใจมันระวังอยู่ว่าไม่ให้พูด มันต้องพูดเพราะเป็นเรื่องงาน ถ้าไม่ใช่เรื่องงานก็จะไม่ยอมพูด เออ..ก็ดีแฮะ สร้างข้อห้ามไว้คอยเบรกตัวเอง ไม่มีข้อห้าม บางทีเบรกไม่อยู่

ขึ้นๆลงๆ เป็นธรรมดาเนอะแก้ว เป็นเหมือนกันแหละ question
   
  
 
สวัสดีค่ะพี่อ้นคิดถึงนะคะ
อนุโมทนากับการภาวนาของพี่อ้นด้วย
ทางโลกมันแรงจริงๆ ค่ะ
น้องสาวคนนี้โดนเตะตกข้างทางหลายรอบแล้ว
พอนึกขึ้นได้รู้สึกตัวนับหนึ่งใหม่
และก็ค่อยๆ ปีนขึ้นมาบนไหล่ทาง
พอเผลอก็โดนเตะลงข้างทางอีก
เป็นอย่างนี้วนเวียนไปมา
ตอนนี้แก้วฝึกขับรถ และเปิดซีดีหลวงพ่อซ้ำๆ ตอนขับ
นานๆ ก็ไปบ้านจิตสบายที
ยังขึ้นเวรแน่นเหมือนเดิมค่ะ
แต่ก็คิดถึงพี่อ้นเสมอนะคะ big smile  

#1 By kaew on 2012-10-03 13:37