น้องชายคนเดิมส่ง file เสียงคุณหมออมรามาให้เมื่ออา.ก่อน เรื่อง"ตรงต่อเวลา" ฟังแล้วก็ขำแกมสลดใจ ว่าเรานี่มันขี้เกียจเหลือทน   Tongue out   อะไรที่คุณหมอยกตัวอย่างมา เราก็เป็นเหมือนกัน อาจจะไม่ได้เป็นแบบนั้นเป๊ะ แต่ก็ทำนองเดียวกัน 

  

คุณหมอสอนได้น่าคิดมากๆ คุณหมอเล่าถึงพระอาจารย์สิงห์ทอง ว่าครั้งหนึ่ง คุณหมอบอกว่าสิ่งที่จะทำนั้น จะทำพรุ่งนี้ พอจ.ก็ถามว่า "พรุ่งนี้ พรุ่งนี้ มากี่อสงไขยแล้ว" คุณหมอยังไม่รู้สึกลึกซึ้งกับประโยคนั้นของพอจ. จนมาเจอกับเด็กน้อยที่พูดว่าพรุ่งนี้ๆๆ เขาจะไปค้างบ้านคุณย่า พรุ่งนี้ของเด็กคือ เมื่อถึงวันถัดไป ก็ยังเป็นพรุ่งนี้อยู่ ไม่เคยมีวันนี้ ท่านเลยเปรียบกับพวกที่ยังไม่รู้ ไม่ตระหนักว่าเวลามันกลืนกินเราไปทุกวัน เรามัวแต่ผลัดผ่อนเรื่องที่ควรจะทำให้เป็นพรุ่งนี้ เหมือนเด็กน้อย ซึ่ง...พรุ่งนี้ ไม่เคยมาถึงสักที

อีกเรื่องที่เราประทับใจคือ ตอนที่พอจ.เหน็บว่า เนสัชชิสองวัน นอนชดเชยไปสองเดือน คือว่า.... ทำตัวแบบนั้นเหมือนกัน Smile   เวลาไปเก็บตัวภาวนาที่ไหน นอนน้อย ตื่นแต่เช้า ทำความเพียรได้มาก กลับมาบ้านก้อ...ชดเชยซะ เฮ้อ!!! นี่แยกการปฏิบัติออกจากชีวิตประจำวันอย่างเห็นได้ชัดจริงๆเลย ครั้งหลังสุดก็ยังกลับมาขี้เกียจอีกเหมือนเดิม แต่เริ่มน้อยลงแล้ว (ปลอบใจตัวเอง  Kiss  )

คุณหมอเปรียบครูบาอาจารย์เป็นโค้ช ท่านรู้ว่าควรจะให้เราทำอะไร ตอนไหน ถ้าเราทำเอง อาจจะกล้าๆกลัวๆ อย่างจะกระโดดน้ำ พอเดินไปถึงปลายสปริงบอร์ดก็ชักกลัว ไม่กล้าโดดลงไป พอกล้าๆกลัวๆอย่างนี้หลายครั้ง พาลทำให้ความกลัวมันชนะเรา สุดท้ายไม่ได้โดด แต่โค้ชกลับถีบตัวลงไป เมื่อลงน้ำไปแล้ว ยังไงก็ต้องว่าย ..นึกย้อนมาที่ตัวเองว่ามีใครถีบเราลงน้ำบ้างหรือยัง Laughing  หรือว่าลงแล้วรีบตะกายหาฝั่ง ไม่ยอมว่ายต่อ ถ้าไม่ได้รู้สึกว่าถูกใครถีบ เราคงต้องถีบตัวเองซะกระมัง  Cool

อีกตอนหนึ่งที่ฟังแล้วไม่กล้าขี้เกียจ (มาก) คือ คุณหมอเปรียบกับการกระโดดข้ามรั้วกีดขวาง เราต้องสะสมแรงเพื่อเอาแรงฮึดครั้งสุดท้ายกระโดดข้ามเครื่องกีดขวางไปให้ได้ ถ้าวิ่งๆไปแล้วผ่อนแรง บทจะก้าวข้าม ก็ต้องมาสะสมแรงใหม่อีกครั้ง ไม่ใช่ผ่อนแรง เดินไปถึงจุดหมายแล้วจะข้ามได้ เรานึกภาพนั้นออกอย่างชัดเจน คุณแม่นุชเคยเปรียบแรงที่ว่าไว้เหมือนกัน ถ้าผ่อนแรงเมื่อไหร่ มันไม่ใช่มาสานต่อที่เดิมแล้วไปอีก แต่มันต้องมาเริ่มกันใหม่ ซึ่ง...น่าเสียดาย

 

แล้วจู่ๆเราก็นึกอยากรู้ประวัติพระอาจารย์สิงห์ทอง แปลกนะที่ฟังที่อ่านงานของคุณหมออมรามานาน รู้ว่าพอจ.สิงห์ทองเป็นอาจารย์ของคุณหมอ แต่ไม่คิดจะไปหางานของท่านอ่าน เพราะเห็นว่าท่านมรณภาพไปนานแล้ว แต่ก็เกิดอยากรู้ขึ้นมา ไปค้นใน google ก็ได้มาแยะเชียว ก่อนหน้านี้ได้อ่านประวัติของคุณแม่ชีแก้ว เสียงล้ำ ทำให้พอนึกภาพออกว่าปีไหน ครูบาอาจารย์แต่ละท่านมาเจอกันที่ไหน อย่างไร  save เก็บไว้ด้วย เผื่อ website เขาล่มหรือเลิกทำ จะได้มีเก็บไว้ 

ท่านสอนได้น่าคิดมากๆ อ่านแล้วเข้าใจง่าย ไม่เคยนึกว่าครูบาอาจารย์ที่เทศน์สมัยก่อนปี 2520 จะเทศน์ได้เข้าใจง่ายปานนี้  ไปหลงอยู่ที่ไหนมาตั้งนานน้า  Foot in mouth

หากใครสนใจอ่านงานของพระอาจารย์สิงห์ทอง ธมฺมวโร มีบางส่วนตาม link ข้างล่างนี้ ให้ตามไปอ่านได้ค่ะ

เลือกชื่อพระอาจารย์แล้วก็ตามอ่านหัวข้อที่สนใจ

 

 

edit @ 23 Dec 2010 19:49:29 by + บุหงาส่าหรี +

Comment

Comment:

Tweet

Hot!

#1 By ดาวถัดมา on 2010-12-23 21:07